Hulpbron

Op tijd uit bed om naar Zwaag te gaan. Naar een informatiebijeenkomst: ‘Seksueel misbruik bij jongens en het effecten ervan op het latere mannenleven’. Ik kom het in mijn werk helaas tegen en wilde hier meer over weten.

Onder het tandenpoetsen zie ik buiten het zonnetje schijnen, best fel nog voor de tijd van het jaar. En dan gebeurt er iets in mij: onmiddellijk ga ik na of i.p.v. de auto de fiets een optie is om naar Zwaag te gaan, qua tijd en wind. Ik wil niet te laat komen én niet met teveel wind fietsen. Allebei zijn in orde, al moet ik me wel haasten. Een maal op de fiets begint het grote genieten; heerlijk om in beweging te zijn, het is niet te koud en het zonnetje schijnt in mijn gezicht. Plotseling wist ik het weer: de zon is mijn krachtbron, ik krijg er echt energie van!

Wat is jouw krachtbron? Waar krijg jij energie van?
Laat mij je helpen als je het niet weet, we komen er samen achter.

bel 06-260 222 19 of mail naar info@praktijkyouknow.nl

Gewoon hoi

Al een poosje valt me iets op. Of je nou alleen loopt of samen met een klein purkie (klein kind); de meeste mensen groeten niet terug als je ze gedag zegt. Zelfs niet als het kleine purkie enthousiast hoi zegt en begint te praten.
Hoe komt dit nou? In een stad met veel mensen op straat kan ik het me voorstellen, je blijft dan bezig met ‘hallo’ of ‘dag’ zeggen.
Maar op een dorp…? Waar veel mensen elkaar kennen van gezicht of naam… En trouwens, waarom niet tegen een onbekende even ‘hoi’ zeggen of vriendelijk naar hem/haar knikken? Kost niks en geeft een heel goed gevoel!

De naam Ria

De naam Ria is, zoals je dat zegt, best wel prominent aanwezig in mijn leven.
Eerst had ik het niet zo door maar een paar jaar geleden viel het mij ineens op: alle Ria’s tot nu toe spelen een bijzondere rol in mijn leven, zowel prettig als minder prettig.

Het begon op de kleuterschool; ik zat bij de nonnen, bij een hele lieve non, zuster Ricarda. Als bang en blue kleutertje gaf ze me veel liefde en steun, dat voelde ik heel duidelijk. Ik ben er niet helemaal zeker van maar volgens mij was haar niet-non-naam Ria.
Daarna kwamen er een hele rits Ria’s voorbij: een opmerkelijke vriendin van de lagere school heette zo, een bijzondere buurvrouw, op 2 verschillende stageplekken waren Ria’s en als collega was er een Ria die indruk had gemaakt.
Op dit moment is er geen bijzondere Ria om mij heen.

Wat betekent de naam Ria eigenlijk: er zijn verschillende uitleggen te vinden op Internet: de betekenis is 1: ‘beek, rivier’, maar ook 2: ‘mond van een rivier en
3: ‘welgevormd schoon’. 1 en 2 zeggen mij niet zoveel, 3 wel.
De naam Ria stamt af van Maria. En dat is mijn 2e doopnaam…

Lopend praten

Deze maand oktober ben ik weer vanuit Praktijk You Know gestart met wandelsessies in ons eigen Westfriesland.

Naast elkaar al wandelend praten over datgene wat je bezig houdt geeft iets extra’s en verdieping aan een sessie: het praten gaat makkelijker als je elkaar niet steeds aan hoeft te kijken; je kan meer in jezelf keren voor oplossingen of inzichten en omdat je letterlijk in beweging komt en de omgeving steeds verandert, komt ook je psyche in beweging.
Door naar buiten te gaan wordt er een extra dimensie toegevoegd aan het proces van coaching. De natuur wordt een soort ‘tweede coach’ die je effectief gaat benutten. De omgeving kan passief gebruikt worden als reflectieve spiegel, om gevoelens, wensen en behoeftes te onderzoeken. De omgeving kan ook actief gebruikt worden om creativiteit, gevoelens te uiten, rituelen te doen of beslissingen te nemen. Bovendien werkt de natuur ontspannend voor lichaam en geest, hetgeen sterk bijdraagt aan het krijgen van diepere inzichten en gevoelsbelevingen.

De wandelsessies zijn één op één.

Heb je interesse om een keer een sessie van ongeveer 2 uur samen te lopen om te praten over die zaken die je bezig houden? Tussendoor kunnen we een korte rust- en drinkpauze inlassen.

Laat het me weten via info@praktijkyouknow.nl of via 06-260 222 19 voor het maken van een afspraak.

Tijdgebrek, tip 1

Ik kom regelmatig mensen tegen die veel te doen hebben en vooral het gevoel hebben dat ze veel moeten.
Het lijkt erop alsof ze geleefd worden, geen keuzes meer hebben, nergens tijd voor hebben, veel dingen moeten en eigenlijk aan het overleven zijn in plaats van te leven.
En het maakt niet veel uit of ze nou wel of geen kinderen hebben; het gevoel van tijdgebrek is vaak erg herkenbaar.

Soms loopt alles als een gesmeerde machine en kost het minder energie maar vaker hoeft er maar één ding in het strakke schema anders te lopen en de persoon in kwestie is van de rel, wordt doodmoe of bok-chagrijnig.
Als je dan vraagt: ‘wat zou je niet meer willen’ is het antwoord steevast dat ze het niet meer zo druk willen hebben, dat ze niet meer van hot naar her hoeven te rennen en dat ze ook eens tijd voor andere dingen, lees tijd voor ZICHZELF mogen krijgen.

En hier zit het probleem én de oplossing.
Tijd krijg je, volop, iedere dag weer. Het is aan jou hoe je deze tijd invult…
Een heel sterk argument wat veel tijd kost is werk. Werken omdat je zo leuk werk hebt of omdat er simpelweg inkomen moet zijn om van te leven.
De mogelijke oplossing: ga eens na hoeveel inkomen je werkelijk nodig hebt om van rond te komen, wat je echt nodig hebt voor je vaste lasten, kleding, eten en pleziertjes. Reken het niet alleen globaal uit maar kijk echt serieus naar wat er aan euro’s inkomt en wat je uitgeeft, waar je wel wat minder in kan uitgeven of misschien wel kan opgeven.

Deze tip kreeg ik een paar jaar geleden en het heeft letterlijk mijn ogen geopend: na de balans te hebben opgemaakt werd duidelijk dat ik inderdaad minder uren kon gaan werken. Want hoe heerlijk mijn werk ook is, meer ruimte om zelf mijn leven te bepalen doet erg goed en geeft veel rust.

Moraal van dit verhaal: vraag jezelf af: LIJD je het leven dat je wilt leven of ga je je leven meer LEIDEN?

Ps: met minder inkomen leven kan ook met één salaris; ik ben al langere tijd alleen-verdiener.

Wil je aan de slag met je leven meer LEIDEN zoals jij dit wilt?
Laat me je hierbij helpen, bel 06-260 222 19 of mail naar info@praktijkyouknow.nl

Ik neem dan zo snel mogelijk contact met je op.

Herfst

Vallende blaadjes, ’s avonds vroeger donker en misschien de klok weer terug op wintertijd.
Het is herfst, je kunt er niet meer omheen.

Heb je last van de herfst-blues? Is het moeilijk om je bed uit te komen, heb je (veel) minder energie waardoor je je steeds moe voelt? Ben je prikkelbaarder dan anders en weet je niet hoe je dit kunt veranderen?

Laat me je hierbij helpen, vraag mijn gratis ebook aan en/of stuur mij een berichtje via info@praktijkyouknow.nl.

Ik neem dan zo snel mogelijk contact met je op.

Stil vallen

Zondagmorgen. Soms val je even helemaal stil. Pak je even niet je telefoon. Of een boek. Of de krant. Dan praat je even niet. Dan ben je even stil van binnen en laat je komen wat er in je opkomt. Dan komt je zieke nichtje in gedachten voorbij. En voel je verwantschap, warmte voor haar. Je zoekt niet naar oplossingen. Even aan haar denken is voldoende.

Ondanks alles is het leven even warm en goed.

Heb het goed vandaag.

Zeg wat je doet en doe wat je zegt: zwerfvuil

Een paar maanden geleden: met 2 kleinkinderen in de speeltuin, allebei op de fiets. Ineens stapt de oudste af en zegt: ‘oma, dit vind ik toch zo erg’ en pakt een stukje zwerfvuil op wat op de grond ligt. We praten even over wat zwerfvuil met de dieren doet en ik geef haar het advies om iedere dag 2 stuks zwerfvuil op te ruimen, meer niet. Als meer mensen dit zouden doen helpt het de dieren en onze omgeving enorm. Ze begrijpt dit, ze kan niet alles alleen opruimen, ze is bijna 9 jaar.

‘s Avonds loop ik de derde avond van de 4-daagse. Weer een prachtige route door mijn mooie dorp, heerlijk. Behalve… het zwerfvuil wat net buiten het dorp ligt. Mijn eigen woorden van vanmorgen kwamen weer naar boven: ‘als iedereen nou 2 stuks zwerfvuil op zou ruimen…’ ik kon er niet omheen. Het had geregend die avond en het lokte niet aan om 2 vieze en natte dingen van de grond te pakken maar ik deed het toch. En dan merk je iets op: het vuil kan je nergens kwijt! Waarom staan er geen afvalbakken of van die in-gooi-netten langs de weg? Ik heb met het zwerfvuil een half uur gelopen en uiteindelijk maar naast de oprit van een woonhuis neergelegd (sorry bewoners).

Maar ik heb woord gehouden: zeg wat je doet en doe wat je zegt. Nu nog volhouden op andere dagen…

On the move!

Binnenkort (in september) ga ik vanuit Praktijk You Know weer starten met wandelsessies in ons eigen Westfriesland.
Naast elkaar al wandelend praten over datgene wat je bezig houdt geeft een extra dementie en verdieping aan een sessie: het praten gaat makkelijker als je elkaar niet steeds aan hoeft te kijken; je kan meer in jezelf keren voor oplossingen of inzichten en omdat je letterlijk in beweging komt en de omgeving steeds verandert, komt ook je psyche en in beweging.
Door naar buiten te gaan wordt er een extra dimensie toegevoegd aan het proces van coaching. De natuur wordt een soort ‘tweede coach’ die je effectief gaat benutten. De omgeving kan passief gebruikt worden als reflectieve spiegel, om gevoelens, wensen en behoeftes te onderzoeken. De omgeving kan ook actief gebruikt worden om creativiteit, gevoelens te uiten, rituelen te doen of beslissingen te nemen. Bovendien werkt de natuur ontspannend voor lichaam en geest, hetgeen sterk bijdraagt aan het krijgen van diepere inzichten en gevoelsbelevingen.

De sessies zijn 1 op 1, heb je interesse om een keer een sessie van ongeveer 2 uur samen te lopen (met een korte rust- en drinkpauze) laat het me dan weten via info@praktijkyouknow.nl of via 06-260 222 19.

Is ‘loslaten’ een modewoord?

Loslaten betekent niet dat het me niet uitmaakt.
                        het betekent dat ik het niet voor iemand anders kan doen.

Loslaten betekent niet dat ik ‘m smeer
                        het is het besef dat ik niet een ander kan beheersen.

Loslaten betekent niet ’n ander veranderen of de schuld geven, 
                        het is jezelf zo goed mogelijk maken.

Loslaten is niet zorgen voor, maar geven om.

Loslaten is niet even regelen, maar ondersteunend zijn.

Loslaten is niet in het middelpunt staan en alles beheersen,
                        maar het anderen mogelijk maken om hun eigen lot te bepalen.

Loslaten is niet oordelen, maar de ander toestaan mens te zijn.

Loslaten is niet anderen tegen zichzelf te beschermen, het is ’n ander 
                        toestaan de werkelijkheid onder ogen te zien.

Loslaten is niet ontkennen maar accepteren.

Loslaten is niet alles naar mijn hand zetten, maar elke dag nemen 
                        zoals die komt en er mezelf gelukkig mee prijzen.

Loslaten is niet kritiek leveren op anderen of hun leven voor hen
                        leiden, maar proberen te worden wat ik droom te zijn.

Loslaten is niet spijt hebben van het verleden
                        maar groeien en leven voor de toekomst.

Loslaten is minder vrezen en meer liefhebben.